Δράσεις

Υπηρεσίες

Εκπαιδευτικά Προγράμματα

Εγγραφή στον Κύκλο

Το Μαγαζί του Κύκλου

Σύμβουλοι Θηλασμού IBCLC

Η χρήση φαρμάκων από τις διεμφυλικές γυναίκες για την πρόκληση γαλουχίας

Δείτε τα κύρια σημεία της επιχειρηματολογίας της  Martha Paynter σχετικά με το ότι τα πλεονεκτήματα  του θηλασμού για τον γονιό και το βρέφος είναι πολύ περισσότερα από τις ανησυχίες σχετικά με τη συστηματοποίηση των φαρμάκων που διευκολύνουν τη γαλουχία στις διεμφυλικές γυναίκες.

Ολόκληρο το πρωτότυπο κείμενο, μπορείτε να το βρείτε στο IMPACT ETHICS  και συγκεκριμένα στο άρθρο: TRANSGENDER WOMEN, BREASTFEEDING AND DRUG REGIMENS

Η πρόσφατη δημοσιοποίηση μιας περίπτωσης πρόκλησης γαλουχίας σε μία διεμφυλική γυναίκα και οι αντιδράσεις σε αυτό οδήγησε στην κριτική εξέταση των μύθων που περιβάλλουν τη χρήση φαρμάκων κατά τη γαλουχία και την παρόρμηση να περιορίσουμε τα σώματα των διεμφυλικών ατόμων. Κριτικές σχετικά με το ότι προκλήθηκε γαλουχία και παράχθηκε γάλα από διεμφυλική γυναίκα, μετά από χρήση φαρμάκων που προκαλούν παραγωγή γάλακτος (domperidone) και  μπλοκάρουν την παραγωγή τεστοστερόνης (spironolactone), τονίζουν ότι «θα πρέπει να σιγουρευτούμε ότι το γάλα αυτό είναι αγνό και δεν περιέχει ορμόνες». Παρόλα αυτά, το ανθρώπινο γάλα δεν είναι «αγνό» ούτε «ελεύθερο από ορμόνες»

Οι ορμόνες προλακτίνη και ωκυτοκίνη είναι υπεύθυνες για την παραγωγή γάλακτος και το let down. Το γάλα στα συστατικά του περιλαμβάνει πλήθος ορμονών. Πολλές γυναίκες χρησιμοποιούν ως μέσο αντισύλληψης κατά την περίοδο που θηλάζουν ορμόνες (προγεστίνη μόνη της ή σε συνδυασμό με οιστρογόνα). Οι ανησυχίες μας σχετικά με τα ορμονικά αντισυλληπτικά έχουν να κάνουν περισσότερο με την πιθανή μείωση της παραγωγής γάλακτος, παρά με τυχόν παρενέργειες στο βρέφος. Τα ορμονικά αντισυλληπτικά θεωρούνται ασφαλή και χρησιμοποιούνται ευρέως κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα φάρμακα είναι συμβατά με τον θηλασμό. Ο  Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) συστήνει αποκλειστικό θηλασμό για τους πρώτους έξι μήνες της ζωής, λόγω των ξεκάθαρων πλεονεκτημάτων για την υγεία  και το ευ ζην του βρέφους. Το να μην κατανοούν σωστά τα σχετικά με την ασφάλεια των περισσότερων φαρμάκων οι επαγγελματίες υγείας, το κοινό και οι γονείς, συμβάλλει στα χαμηλά ποσοστά θηλασμού. Πολλές φορές οι γονείς παραπληροφορούνται σχετικά με τους κινδύνους των φαρμάκων και λαμβάνουν οδηγίες να διακόπτουν τον θηλασμό σε περίπτωση εγχείρησης, ιογενούς ή βακτηριακής λοίμωξης, χρήσης παυσιπόνων και για άλλες θεραπείες. Τα περισσότερα φάρμακα περνούν στο ανθρώπινο γάλα σε πολύ μικρό ποσοστό, ως ίχνη, ώστε δεν μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τα βρέφη. Οι παρενέργειες των φαρμάκων θα πρέπει να συγκριθούν με τον κίνδυνο που ενέχουν τα υποκατάστατα ανθρώπινου γάλακτος, για τα οποία το κοινό δεν ενημερώνεται.

Είναι αξιοσημείωτο, ότι μεγαλύτερη απειλή για την απατηλή «αγνότητα» του ανθρώπινου γάλακτος δεν είναι τα φάρμακα αλλά η μόλυνση. Οι ερευνητές ανίχνευσαν πρώτη φορά DDT στο ανθρώπινο γάλα το 1951 και έχουμε πλέον σχεδόν 70 χρόνια αποδείξεων εκτεταμένης μόλυνσης του ανθρώπινου γάλακτος από  βισφαινόλη Α, πολυβρωμιούχους δυφαινυλαιθέρες (PBDEs), εξαχλωροβενζόλιο, και φυτοφραρμάκων. Παρόλα αυτά, ο θηλασμός παραμένει η καλύτερη επιλογή για τη διατροφή των βρεφών. Οι προσπάθειες για τη βελτίωση της «αγνότητας» του ανθρώπινου γάλακτος θα έπρεπε να εστιάζονται στη μείωση της μόλυνσης του περιβάλλοντος  και στον αυστηρό έλεγχο των βιομηχανιών και όχι στους  μεμονωμένους γονείς οι οποίοι χρησιμοποιούν φάρμακα τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις είναι συμβατά με τη γαλουχία.

Ο μύθος του θηλασμού ως κάτι το «αγνό», δημιουργεί στίγμα για τους ανθρώπους που βιώνουν δυσκολίες και προκλήσεις με τη γαλουχία και επιβάλλει φραγμούς στην υποστήριξη που θα μπορούσαν να δεχτούν. Η γαλουχία δεν είναι πάντα εύκολη ή «φυσική». Πολλές φορές αντιμετωπίζουν εμπόδια στο να επιτύχουν τον θηλασμό άνθρωποι λόγω διαφορετικού χρώματος, με αναπηρίες, χρόνιες νόσους, που αυτοπροσδιορίζονται ως LGBTQ+, ή υιοθετούν ένα παιδί. Αυτοί οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν πρόσβαση κατά προτεραιότητα σε συμβούλους θηλασμού, ομάδες και κοινότητες βοήθειας για τον θηλασμό, εξοπλισμό, καθώς και φυτικά και φαρμακευτικά γαλακταγωγά.

Ο αποκλειστικός θηλασμός προάγει τη σωματική, πνευματική και ψυχική υγεία των βρεφών, αλλά και του γονιού που θηλάζει. Ο Trevor Mac Donald είναι ηγετική φυσιογνωμία στον τομέα αυτό, καθώς μελετά τις εμπειρίες διεμφυλικών ανδρών. Καλεί τους επιστήμονες να δώσουν προσοχή στις επιπτώσεις της επέμβασης για αρενοποίηση του στήθους και τις πρακτικές περιορισμού του στήθους, στην προσπάθεια για γαλουχία και την επακόλουθη δυσφορία του φύλου. Το να στηρίξουμε τη γαλουχία μεταξύ των διεμφυλικών γονέων, θα δημιουργήσει μεγαλύτερη ισότητα, ενώ η απομόνωση και οι διακρίσεις έχουν εμφανείς αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία.

Στο επιχείρημα ότι είναι ανήθικο να πειραματιζόμαστε στα βρέφη των διεμφυλικών γονέων  με το να τις στηρίζουμε στον θηλασμό όταν δεν είμαστε βέβαιοι για την ποιότητα του γάλακτός τους και για την επίπτωση που θα έχουν τα φάρμακα που λαμβάνουν στα βρέφη, αντιτίθεται το γεγονός ότι η δομπεριδόνη χρησιμοποιείται ευρέως για την πρόκληση και αύξηση της γαλουχίας στις γυναίκες από πολλούς επιστήμονες εξειδικευμένους σχετικά με τον θηλασμό, όπως ο Dr. Jack Newman, ενώ οι Dr. Thomas Hale και Hilary Rowe, συγγραφείς της «βίβλου» για την επίδραση των φαρμάκων στον θηλασμό  Medications and Mothers’ Milk, κατηγοριοποιούν την spironolactone ως «πιθανόν συμβατή» και υπολογίζουν ότι οι δόσεις που λαμβάνει το βρέφος από τον θηλασμό είναι πολύ μικρές ώστε να αξιολογούνται κλινικά.

Η domperidone και η spironolactone δεν θα έπρεπε να μπαίνουν ως εμπόδιο στην εκτεταμένη εμπειρία θηλασμού των διεμφυλικών, αλλά να είναι κλινικά εργαλεία που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να σταματήσει ο κοινωνικός αποκλεισμός των διεμφυλικών γονέων και να αποτελέσουν συμβολικά βήματα προς την αύξηση της πρόσβασης όλων των βρεφών στο ανθρώπινο γάλα.